pisząc o krewnych, „którzy przede mną byli w Chrystusie” – Rz 16,7), a zwrotu en emoi („we mnie”), aby opisać głęboką, intymną identyfikację Chrystusa z wierzącym, co najpełniej oddaje jego wyznanie:

Nowy Testament naucza, że zjednoczenie to zapoczątkowywane jest przez wiarę („każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne”, J 3,15) oraz chrzest – ci, którzy wierzą, są ochrzczeni „w” Chrystusa („my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć”, Rz 6,3). Co istotne, zarówno św. Jan, jak i św. Paweł w języku greckim stosują tu przyimek eis (w, do wnętrza) zamiast en, co nadaje tekstom specyficzne, przestrzenne znaczenie. Przyimek eis zazwyczaj oznacza ruch „do wewnątrz”, co sugeruje, że prawdziwa wiara dosłownie „wprowadza” ludzi w Chrystusa, dzięki czemu spoczywają w Nim i organicznie jednoczą się z NimZob. J.D.G. Dunn, The Theology of Paul the Apostle, Eerdmans, 1998, s. 401..

Natura zjednoczenia thumb|Ikona przedstawiająca Chrystusa jako Prawdziwy Krzew Winny. Według teologii chrześcijańskiej wierzący są z Nim zjednoczeni niczym latorośle (J 15,5).