Miał tam pracownię zlokalizowaną na piątym piętrze.
Obaj malarze byli liderami awangardowego ruchu. Matisse mówił o kolorze jako o „sile”. Zaczął używać w swoich pracach ograniczonej ilości kolorów, które miały ze sobą kontrastować. Ta gra barw miała na celu stworzenie w umyśle widza iluzorycznej przestrzeni. Niekonwencjonalne użycie koloru zauważalne jest w Portrecie z zieloną smugą. Nowatorska technika użyta przez fowistów wywołała kontrowersje w świecie sztuki. Paryski krytyk Louis Vauxcelles, porównując obrazy Matisse’a i innych fowistów z eksponowaną obok nich podczas Salonu Jesiennego rzeźbą renesansową, użył sformułowania „Donatello chez les fauves…” (). Tak powstał termin fowizm.
Portret z zieloną smugą powstał w tym samym okresie co: Kobieta w kapeluszu, Otwarte okno, Collioure i Dachy Collioure. Były to pierwsze prace fowistyczne pokazane przez Matisse’a Paryżanom.