Bezpośrednim przedmiotem sporu stała się wyspa Tenedos, położona przy wejściu do Dardaneli i umożliwiająca kontrolowanie żeglugi między Morzem Egejskim a Morzem Czarnym. Cesarz Jan V Paleolog przyznał wyspę Wenecji, podczas gdy Genueńczycy popierali jego syna i rywala, Andronika IV Paleologa. Rywalizacja o Tenedos połączyła się z walką obu republik o wpływy w Cesarstwie Bizantyńskim.
Do konfliktu włączyły się państwa mające własne spory z Wenecją. Król Ludwik Węgierski dążył do utrzymania panowania nad Dalmacją i ograniczenia weneckich wpływów na Adriatyku, Francesco I da Carrara rywalizował z Wenecją o obszary lądowe, a patriarcha Akwilei i książęta austriaccy prowadzili własną politykę w Istrii, Friuli i na pograniczu alpejskim. Po stronie weneckiej wystąpił przede wszystkim Bernabò Visconti, zainteresowany osłabieniem Genui.
Przebieg Początek wojny W kwietniu 1378 roku dowództwo weneckiej floty powierzono Vettorowi Pisaniemu. W maju tego roku Wenecjanie pokonali eskadrę genueńską u wybrzeży w pobliżu Anzio, zdobywając część jej okrętów i biorąc do niewoli dowódcę Luigiego Fieschiego.