Historia Nazwa wsi pochodzi najprawdopodobniej od imienia Adam. W formie staropolskiej i dialektycznej występuje głoska -j- przed nagłosowym -a-, stąd w wymowie słychać Jadam. Początek osady Jadachy dała rodzina Jadachów, młynarzy przyjezdnych ze Szwecji, wspominanych po raz pierwszy w lustracji dóbr z 1569. Młynarzy Jadachów było prawdopodobnie czterech. Jadachy jako samoistna osada występuje po raz pierwszy w lustracji dóbr z 1569 i w rejestrach skarbowych z 1640. W 1662 osada liczyła około 45 głów (osób). W 1750 wioski Jadachy i Cygany obejmowały łącznie 30 gospodarstw i tyleż chałup. Wioski te obsiewały 16 i pół morgi, a siedziało na nich 24 zagrodników. Według lustracji dóbr z 1750 występują daniny obciążające całe wioski jak "hiberna", czyli opłata na żywność dla wojska rozmieszczonego na czas zimy po wioskach królewskich. W tej lustracji Jadachy występują wspólnie z Cyganami i Chmielowem, płacąc 101 zł polskich. Z tych rejestrów wynika też, że jako wieś królewska uiszczała także pewną opłatę na rzecz skarbu państwa na tzw. "fundusz religijny", zamiast płacenia dziesięciny.
Po 1772 tereny Jadachów znalazły się pod zaborem austriackim, wieś Jadachy należała do obwodu (powiatu) w Pilźnie, od 1792 do Rzeszowa. Od 1855 Jadachy podlegały Urzędowi Powiatowemu w Tarnobrzegu.