15 (footnote 8).: paippalāda stauda mauda śaunakīya jājala jalada kuntap brahmavada devadarśa cāraṇavaidyā
Zachowały się dwie redakcje Atharwawedy, różniące się od siebie (zarówno w treści, jak w układzie tekstów)Gutowski Krzysztof, Schemat wyobrażeniowy pojemnika w formułach magicznych „Atharwawedy”, Magazyn antropologiczno-społeczno-kulturowy „Maska”, ISSN 1898-5947, r. 2017, Numer XXXIII: Magia, s. 96.: śaunakija paippalada
Śaunakija Śaunakija składa się z ok. 6 tysięcy strof zebranych w sukta, które podzielono na 20 rozdziałów (kanda). Zachowało się wiele manuskryptów z Śaunakiją, najstarsze pochodzą z XVII w.
Budowa Śaunakiji Rozdziały I–VII – zawierają krótkie sukty (1–18 strof) o treści magicznej. Rozdziały VIII–XII – zawierają nieco dłuższe sukty (21–73 strof) o treści magicznej, rytualnej, spekulacyjnej. Każdy rozdział zawiera 10 sukt, oprócz dwunastego, w którym znalazło się tylko pięć sukt (ale za to najdłuższych). Rozdziały XIII–XVIII – zawierają długie sukty pogrupowane według tematyki, np.