Zastosowanie Archiwizacja i wglądówki W dobie popularności (film 35 mm) oraz średnioformatowej, odbitki stykowe służyły przede wszystkim jako narzędzie katalogowe i podglądowe (tzw. wglądówki). Pocięte paski wywołanego negatywu układano ściśle obok siebie na arkuszu papieru fotograficznego (najczęściej w formacie 20×25 cm lub 24×30 cm) i przyciskano ciężką szybą, po czym naświetlano światłem z powiększalnika. Powstała w ten sposób stykówka umożliwiała fotografowi ocenę naświetlenia, ostrości oraz kompozycji poszczególnych klatek bez konieczności kosztownego i czasochłonnego powiększania każdego ujęcia z osobna.
Szlachetne techniki fotograficzne Metoda stykowa jest do dziś niezbędna i powszechnie stosowana w tzw. historycznych i szlachetnych technikach fotograficznych (m.in. guma dwuchromianowa, cyjanotypia, platynotypia, technika pigmentowa). Sole metali i dwuchromiany wykorzystywane w tych procesach mają znikomą czułość, reagując niemal wyłącznie na silne promieniowanie ultrafioletowe (UV). Z tego powodu powiększanie optyczne jest fizycznie niemożliwe.