Alice Elizabeth Kober (ur. 23 grudnia 1906 w Nowym Jorku, zm. 16 maja 1950 tamże) – amerykańska filolożka klasyczna, znana przede wszystkim z badań nad odczytaniem pisma linearnego B. Studiowała w i na Uniwersytecie Columbia, a od 1930 aż do śmierci wykładała filologię klasyczną w . W latach 40. XX wieku opublikowała swoje trzy główne prace na temat tego pisma, wykazując w nich obecność fleksji (odmiany wyrazów przez końcówki). Jej odkrycie pozwoliło wywnioskować związki fonetyczne między poszczególnymi znakami bez przypisywania im konkretnych wartości głoskowych (czyli bez ustalania, jaką głoskę oznacza dany znak) i stało się kluczowym krokiem na drodze do ostatecznego odczytania pisma.
Młodość i wykształcenie Alice Elizabeth Kober urodziła się w Nowym Jorku 23 grudnia 1906 w rodzinie węgierskich Żydów, imigrantów Franza i Kathariny Kober. Rodzina mieszkała w , a Franz pracował jako tapicer mebli, później jako dozorca w kamienicy czynszowej. Alice miała młodszego o dwa lata brata, Williama. Kober uczyła się w , gdzie w 1924 zdobyła stypendium w wysokości 100 dolarów rocznie. Następnie podjęła studia w Hunter College, gdzie specjalizowała się w filologii klasycznej i w 1928 ukończyła je z wyróżnieniem magna cum laude. To właśnie podczas studiów licencjackich Kober po raz pierwszy zetknęła się z tzw.