W prezbiterium – dwa podobne okna (trzecie okno leżące na osi podłużnej kościoła zostało zamurowane w 1956 r.).
Nawę przykrywa dach dwuspadowy, prezbiterium – dach pięciopołaciowy, zakrystię – dach naczółkowy.
Wnętrze otynkowane, ze stropem drewnianym, belkowym nad nawą i sklepieniem żaglastym nad prezbiterium.
Ołtarz główny
Historia ołtarza Pochodzenie i dzieje ołtarza przed 1945 r. nie zostały wyjaśnione. Według autorki monografii ołtarza – Angeliki Grobelnej-Sochaj, w 1945, w czasie walk o przełamanie Wału Pomorskiego, w obliczu zbliżającego się frontu, w miejscowości Starowice zjawił się oficer niemiecki, który w jednym z gospodarstw zdeponował dużych wymiarów pakunek, żądając by został on przechowany do czasu jego powtórnego przybycia. Jednocześnie oficer zdecydowanie zabronił otwierania pakunku. Pakunek ten był przechowywany w stanie nienaruszonym przez wiele lat, a gdy go wreszcie otworzono okazało się, iż zawiera piękną, późnogotycką nastawę ołtarzową. O fakcie tym został poinformowany ks. Jan Kupczak – proboszcz parafii w Łubowie w latach 1948–1961, który postanowił umieścić ów ołtarz w kościele w Starowicach. W 1975 ołtarz został przeniesiony do kościoła parafialnego w Łubowie.