Stosowano w tym charakterze zwłaszcza wypełnianie ładowni pustymi beczkami. Część statków tego typu posiadała także bomby głębinowe, co dawało im pewne możliwości zwalczania zanurzonych okrętów podwodnych.
Oprócz dostosowanych statków cywilnych, w Wielkiej Brytanii podczas I wojny światowej budowano specjalne okręty eskortowe (slupy) typów i , na wzór małych frachtowców, przez stocznie specjalizujące się w statkach cywilnych. Od statków różniły się jednak ostrzejszymi liniami kadłubów dla większej prędkości. Posiadały one ukryte uzbrojenie i pełniły funkcje statków-pułapek lub jednostek eskortowych.
Należy odróżnić statki-pułapki od krążowników pomocniczych działających jako rajdery, również dysponujących zamaskowanym uzbrojeniem, lecz służących do zwalczania żeglugi.
I wojna światowa Pomysłodawcą zastosowania statków-pułapek był, według Winstona Churchilla, admirał Hedworth Meux. Pierwsze pięć przystosowano w tajemnicy do tej roli w bazie Scapa Flow w 1915 roku. Pierwsze zwycięstwo statku-pułapki nastąpiło 24 lipca 1915 roku, kiedy U-Boot U-36 został zatopiony przez HMS „Prince Charles” (dowódca – porucznik Mark Wardlaw).