W XIX wieku stan techniczny kościoła pogarszał się. W 1819 roku rada miejska sprzedała budynek, a w 1822 roku ukończono jego rozbiórkę. Pozostawiono jedynie północną kruchtę. W latach 1905–1907 przeprowadzono prace archeologiczne, podczas których odkryto ściany dawnej krypty.
Północna kruchta Pozostałością po katedrze jest północna kruchta. Dobudowano ją do świątyni w II połowie XII wieku. Wchodzi się do niej przez podwójny portal, nad którym znajdują się dwa rzędy nisz. W niszach umieszczono stiukowe płaskorzeźby: w górnym rzędzie przedstawiono Matkę Bożą z dzieciątkiem adorowaną przez anioły, a w dolnym świętych Macieja, Szymona i Judę Tadeusza oraz dwie postaci cesarzy w skrajnych niszach (prawdopodobnie są to Henryk III Salicki i Fryderyk I Barbarossa). W południowej ścianie budynku zachował się portal, prowadzący pierwotnie do nawy katedry.
W kruchcie przechowywany jest pochodzący z katedry tron cesarski, z bogato zdobionymi, XI-wiecznymi podłokietnikami. W 1871 roku tron służył cesarzowi Wilhelmowi I Hohenzollernowi przy otwarciu pierwszego posiedzenia Reichstagu nowo powstałego Cesarstwa Niemieckiego.
Galeria
Przypisy
katedra Kategoria:Nieistniejące kościoły w Niemczech Kategoria:Katolickie katedry w Niemczech Kategoria:Luterańskie katedry w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Szymona Apostoła Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Judy Tadeusza Apostoła