Publiczność i prasa uznały płótno za infantylne, a nawet szalone.
Fowizm wywołał taką reakcję u wielu wczesnych odbiorców, jednak Matisse i inni kontynuowali stosowanie nowej techniki, wystawiając razem po raz pierwszy w Salonie Niezależnych () w 1906 roku. Najważniejszym obrazem tej wystawy było inne dzieło Matisse’a, Radość życia (), wskazujące na jego kluczową rolę w początkach tego nurtu.
Wspominając skrajne reakcje na Kobietę w kapeluszu, Amélie Matisse powiedziała: „Jestem w swoim żywiole, gdy dom płonie”.
Własność Kontrowersyjny obraz kupili za 500 franków kolekcjonerzy Gertrude i Leo Steinowie, co podniosło morale Matisse’a. Źle przeżywał początkową ostrą krytykę swojej twórczości. Steinowie, w przeciwieństwie do publiki francuskiej, byli jednymi z pierwszych wielbicieli nowej twórczości Matisse’a.
W latach 50. XX wieku obraz został zakupiony przez rodzinę Haasów. W 1990 roku Elise S. Haas zapisała Kobietę w kapeluszu i trzydzieści sześć innych dzieł Muzeum Sztuki Nowoczesnej w San Francisco. Obraz olejny o wymiarach 80,8 × 59,7 cm stanowi od 1991 element muzealnej kolekcji dzieł Matisse’a.
Przypisy
Kategoria:Obrazy fowistyczne Kategoria:Obrazy Henriego Matisse’a Kategoria:Obrazy w amerykańskich kolekcjach Kategoria:Portrety postaci historycznych