Spody skrzydeł są zwykle jaśniejsze i grubiej znaczone niż wierzchy.
Samcze genitalia cechują się szerokim tegumenem, uwstecznionym, błoniastym gnatosem, unkusem o zredukowanej części środkowej i parze pojedynczych lub rozdwojonych wyrostków bocznych oraz podługowato-trójkątną walwą podzieloną na smukłą, zwężoną ku rozdwojonemu szczytowi część kostalną i trójkątną, ku szczytowi zwężoną, a na szczycie rozdwojoną lub hakowatą część sakularną. Winkulum jest wąskie i V-kształrne, sakus krótki i zaokrąglony na wierzchołku, a juksta trapezowata. Zakrzywiony, pośrodkowo przewężony edeagus ma zaokrąglone cekum oraz kulistą wezykę z niewielką łatką drobnych guzków.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają głównie lasy, acz jeden gatunek spotykany jest na terenach z mozaiką formacji leśnych i sawannowych.
Rodzaj afrotropikalny, rozmieszczony głównie w gwinejsko-kongijskiej strefie równikowych lasów deszczowych.
Taksonomia i ewolucja Pozycja filogenetyczna rodzaju względem rodzajów pokrewnych wg Takano (2026) Rodzaj ten wprowadzony został w 2026 roku przez Hitoshiego Takano na łamach „Ecologica Montenegrina”.