Marian Palkiewicz (ur. 7 października 1919, zm. 24 grudnia 2013) – pułkownik Wojska Polskiego, teoretyk wojskowy i specjalista w zakresie obrony terytorialnej.
Życiorys
Syn Piotra. W 1940 roku został wcielony do Armii Czerwonej. Służył w 350 pułku artylerii haubic 203 mm, a następnie w 707 specjalnym batalionie roboczym Frontu Kaukaskiego. Gdy Niemcy dotarli w 1942 do Noworosyjska, pełnił służbę w Poti nad Morzem Czarnym. W 1943 dotarł do Sielc nad Oką, gdzie formowana była 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Ukończył 3 Leningradzką Szkołę Artylerii w Kostromie. W szeregach 1 Armii WP brał udział w walkach z Niemcami od Bugu po Chełm, Lublin, walki pod Dęblinem, Puławami, na przyczółku magnuszewskim, Warszawę, Bydgoszcz, Wał Pomorski, Siekierki nad Odrą aż do zakończenia wojny w Klietz nad Łabą. Był dwukrotnie ranny w walkach o prawobrzeżną Warszawę.