Utrzymywał kontakty z Erazmem z Rotterdamu, Marcinem Lutrem i Filipem Melanchtonem, a jego działalność obejmowała pośredniczenie pomiędzy dworem królowej Marii a przedstawicielami różnych nurtów reformy religijnej.
Pozostawał duchownym katolickim, lecz uczestniczył w dyskusjach dotyczących odnowy Kościoła, edukacji religijnej i postulatów reformacyjnych. W badaniach jego postawa opisywana jest jako sytuująca się pomiędzy katolickim humanizmem a wpływami wczesnej reformacji.
Według Csepregiego środowisko duchownych związanych z Marią Habsburżanką, w tym Henckel, pozostawało pod wpływem zarówno idei Erazma, jak i reformatorów luterańskich. Nie oznaczało to jednak jednoznacznego zerwania Henckla z Kościołem katolickim.
Związki z Erazmem z Rotterdamu
Kontakty z Erazmem z Rotterdamu należały do istotnych elementów działalności intelektualnej Henckla. Był jednym z duchownych z otoczenia Marii Habsburżanki, którzy utrzymywali relacje z niderlandzkim humanistą i zabiegali o jego udział w dyskusjach dotyczących życia religijnego dworu.
W 1529 roku Erazm opublikował traktat Vidua Christiana („Wdowa chrześcijańska”), dedykowany Marii Habsburżance.