Kolonia nigdy jednak nie zdołała wykształcić efektywnego rolnictwa i była zależna od dostaw żywnościowych z Europy.

Nowa Francja przestała istnieć w 1763 w wyniku pokoju paryskiego kończącego wojnę siedmioletnią.

Gubernatorzy Nowej Francji thumb|Nowa Francja około 1750 Gubernator Nowej Francji – spełniający role wicekróla. Do jego kompetencji należały wszelkie sprawy polityczne, w tym i dowództwo siły zbrojnej oraz zewnętrzna reprezentacja kolonii.

NazwiskoOkres sprawowania władzySuwerenSamuel de Champlain1627–1635Ludwik XIIICharles de Montmagny1635–1648 Ludwik XIVLouis d’Ailleboust de Coulonge1648–1651Jean de Lauzon1651–1657Pierre de Voyer d’Argenson1658–1661Pierre du Bois d’Avaugour1661–1663Augustin de Saffray d’Mesy1663–1665Daniel de Rémy1665–1672Louis de Buade de Frontenac1672–1682Joseph-Antoine Lefebvre de La Barre1682–1685Jacques-Rene de Brisay1685–1689Louis de Buade de Frontenac1689–1698Louis-Hector de Callière1698–1703Philippe de Vaudreuil1703–1725 Ludwik XVCharles de la Boische1726–1747Rolland-Michel Barrin1747–1749Jacques-Pierre de Taffanel1749–1752Ange Duquesne-Menneville1752–1755Pierre-François de Rigaud1755–1760

Intendenci Nowej Francji thumb|Mapa Ameryki w 1681 Intendent – spełniający funkcje administracyjne, w tym i fiskalne.