W latach 40. XX wieku zainteresowanie Delaunaya bebopem doprowadziło do konfliktu z bardziej tradycjonalistycznym środowiskiem Hot Club de France, zwłaszcza z Panassiém. W 1947 został zmuszony do ustąpienia z organizacji. W 1949 zorganizował paryski , którego koncerty odbywały się w . John Lewis poświęcił mu kompozycję „Delaunay’s Dilemma” z 1954.
Pisma Delaunaya charakteryzowały się dbałością o szczegół oraz otwartością wobec różnych stylów jazzowych. Szczególne znaczenie miały jego prace dyskograficzne, zwłaszcza Hot Discography, opublikowana w 1936 i później rozwijana w kolejnych wydaniach.
Wybrane publikacje Hot Discography, 1936; wyd. zmienione jako Hot discographie, 1943; wyd. rozszerzone jako New Hot Discography: the Standard Directory of Recorded Jazz, 1948 De la vie et du jazz, 1939 Hot Iconography, 1945 Hot discographie encyclopédique, z K. Mohrem, 1951 Django Reinhardt: souvenirs, 1954 Souvenirs, 1954 Sidney Bechet, 1963 Django, mon frère, 1968 Delaunay’s Dilemma: de la peinture au jazz, 1985 Noirs au blanc: images de jazzmen, z P. du Peuty, 1986 Swing, z M. Rupplim, 1989 Vogue Productions, z M. Rupplim, wyd. od 1992
Przypisy
Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Francuscy producenci muzyczni Kategoria:Francuscy krytycy muzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1988