Chal Ravens z magazynu Resident Advisor napisał, że „w swojej pierwszej ścieżce dźwiękowej do filmu, ta kompozytorka muzyki elektronicznej stworzyła ścieżkę dźwiękową, która jest równie stymulująca i dezorientująca, co sam film”. Według recenzenta „technologiczny niepokój Halo wyraża się nie tylko na poziomie osobistym, ale także gatunkowym. Laurel Halo łączy organiczne elementy w cyfrowe szczątki, religijną symbolikę w surowe materiały, a ciche gesty w ruchy tektoniczne”.
Piers Martin z miesięcznika Uncut określił film Possessed „zaskakująco wciągającą produkcją”, a utwory Halo, z udziałem wiolonczelisty Olivera Coatesa – „wyrazistymi, potęgującymi wrażenia”, jak apokaliptyczna „Zeljava”, utrzymany w stylu Glassa „Rome Theme II” czy bardziej konwencjonalne „Marbles” i „Cave Walk”.
Zdaniem Jake’a Cole’a z magazynu Spectrum Culture „film, eksperymentalny kolaż/esej o rozpadającej się tożsamości w globalistycznej technokracji, idealnie wpisuje się w rozmyte granice stylistycznej tożsamości Halo”, która „łącząc w sobie elementy pierwszej fali dubstepu, techno, house’u, ambientu, a nawet popu, osiągnęła wszystko yo, co sprawiło, że pojawiła się informacja o jej partyturze do filmu dokumentalnego holenderskiego kolektywu Metahaven z 2018 roku”.