Regulacje zawarte w ustawie (późniejsze zmiany w ustawie dotyczyły głównie nazewnictwa organów nadzoru) pozostawały w mocy do momentu zainicjowania procesu liberalizacji w 1998 r., a tym samym zapewniały stosowne miejsce gospodarce elektroenergetycznej jako „szczególnemu” sektorowi gospodarki. Znaczenie systemu zaopatrzenia w energię elektryczną związane było z kształtowaniem nowoczesnego społeczeństwa i „zazębieniem” z zasadniczymi dziedzinami życia społecznego.
Zasadniczą cechą ram prawnych przed drugą połową lat 90. ubiegłego wieku było daleko idące uwolnienie przedsiębiorstw od oddziaływania konkurencji. Wynikało to z ówczesnego przekonania, że konkurencja w gospodarce energetycznej nie funkcjonuje. Paradygmat ten wywodził się ze sformułowania zawartego w ustawie o gospodarce energetycznej z 1935 r., według którego należało uniemożliwić „...szkodliwe oddziaływania konkurencji na gospodarkę narodową”.