W latach dwudziestych XX wieku wielokrotnie odwiedzał Włochy, przez pewien czas mieszkając w klasztorze w Toskanii. Pobyt ten wywarł trwały wpływ na jego życie i twórczość: przyjął katolicyzm, rozwinął malarstwo oparte na walorach materii oraz zainteresował się włoską sztuką ogrodową.
W 1923 jego twórczość zaprezentowano na wystawie sztuki szwedzkiej w Göteborgu. Regularnie uczestniczył również w dorocznych wystawach . Pod koniec lat dwudziestych powrócił w rodzinne strony, a w 1931 roku odkupił na aukcji rodzinny dom Kullesta w Arkelstorp, gdzie wybudował pracownię i założył ogród inspirowany włoską sztuką ogrodową, który przyciągał licznych odwiedzających.
Był członkiem (KRO), ogólnokrajowej organizacji szwedzkich artystów założonej w 1937 roku, oraz Skånes Konstförening.
Głównym źródłem utrzymania były dla niego zamówienia portretowe. Uznaniem cieszyły się również jego obrazy kwiatowe. Osiągnięty sukces zawodowy pozwolił mu pozostać niezależnym od galerii komercyjnych. Jego twórczość prezentowano publicznie stosunkowo rzadko. Do najważniejszych ekspozycji należała retrospektywa zorganizowana z okazji pięćdziesiątych urodzin artysty w Kristianstad.