Wskazuje to, że kierunek preferowanego skrętu zależy silnie od kontekstu zadania – w swobodnym, nieukierunkowanym na cel ruchu (chód, bieg, dryf w otwartej przestrzeni) częściej obserwuje się skręt w lewo, natomiast w zadaniach wymagających celowego wyboru drogi silniejszy wpływ ma dominująca ręka, co może prowadzić do przewagi skrętów w prawo u osób praworęcznych.
Odrębny nurt badań stanowią prace nad tzw. zachowaniami rotacyjnymi (). Stefan Bracha i współpracownicy skonstruowali rotometr rejestrujący spontaniczne obroty ciała. Wykazali nim wyraźną, silną tendencję do skręcania w lewo u nieleczonych pacjentów chorych na schizofrenię, natomiast u 85 osób zdrowych obroty w lewo i w prawo występowały w zbliżonych proporcjach. Zjawisko to wiązane jest w literaturze klinicznej z asymetrią układu dopaminergicznego i bada się je głównie w kontekście schizofrenii, choroby Parkinsona czy uszkodzeń korowych.