Bojomir Tworzyański oraz inni konspiratorzy opuścili dom osłaniając ogniem „Borsuka”, który poległ w walce. W grudniu 1942 Bojomir wyjechał do Warszawy, gdzie dostał przydział do Okręgu Nowogródzkiego AK. Został awansowany do stopnia podporucznika. Od czerwca 1943 był Komendantem Obwodu AK Szczuczyn. Od 15 marca 1944 do początku kwietnia 1944 dowodził 7 batalionem 77 Pułku Piechoty AK. Później przekazał dowództwo Janowi Piwnikowi „Ponury”, a sam dowodził 1 kompanią tego batalionu. Po śmierci „Ponurego” (16 czerwca 1944) ponownie objął dowództwo batalionu. Brał udział w Operacji „Ostra Brama”. Zagrożony rozbroje­niem uciekł na zachód, gdzie dotarł do Otwocka. Latem 1945 zagrożony aresztowaniem przez NKWD wyjechał do Czech, a następnie dotarł do 2 Korpusu gen. Andersa we Włoszech. Po krótkim pobycie we Włoszech wyemigrował do Anglii, gdzie poznał Marię Wymysłowską, z zawodu pielęgniarkę, z którą zawarł związek małżeński. Mieli trzech synów, Tomira, Andrzeja i Piotra.