W kolejnych latach, z powodu coraz gorszego stanu technicznego budynku przy ulicy Francuskiej 12 oraz stale rosnącego księgozbioru (magazyny obliczone były na 100 tys. woluminów, podczas gdy ówczesne potrzeby były pięć razy większe), zintensyfikowano działania na rzecz budowy nowej siedziby Biblioteki Śląskiej. W latach 80. XX wieku zarząd województwa katowickiego zaproponował kilka miejsc pod budowę gmachu. W 1988 roku wyznaczono ostateczną lokalizację dla nowej siedziby głównej Biblioteki Śląskiej – przy skrzyżowaniu ulic K. Damrota i Powstańców w Katowicach. W kolejnym roku przeprowadzono konkurs architektoniczny, do udziału w którym zaproszono dwie pracownie. Do realizacji wybrano projekt Juranda Jareckiego, Stanisława Kwaśniewicza i Marka Gierlotki. Drugi zespół projektantów tworzyli Marian Skałkowski i Aleksander Czora.
Po zatwierdzeniu projektu wykonawczego, w 1990 roku rozpoczęto prace budowlane, które zaczęły wzbudzać duże zainteresowanie mieszkańców. 23 października 1991 roku wmurowano kamień węgielny, a w uroczystości tej brał udział m.in. premier Polski Jan Krzysztof Bielecki. Gmach został ukończony w 1997 roku, a uroczyste otwarcie obiektu z udziałem premiera Jerzego Buzka nastąpiło 24 października 1998 roku. Wraz z inauguracją budynku nadano mu nowy adres – plac Rady Europy 1.