Przez następne lata prowadził prywatną praktykę adwokacką w Warszawie. Obracał się wówczas w kręgach młodej, postępowej inteligencji, znał m.in. rzeźbiarza Cypriana Godebskiego, Henryka Sienkiewicza i Stanisława Witkiewicza. Był już wtedy entuzjastą Tatr i Zakopanego, gdzie od 1874 r. systematycznie przyjeżdżał i wraz z Tytusem Chałubińskim brał udział w górskich wycieczkach. W 1876 r. uczestniczył w słynnej wyprawie na Wysoką (drugie wejście Polaków). Od 1883 r. był członkiem Towarzystwa Tatrzańskiego. Między jesienią 1883 a majem 1884 r. (dokładnej daty nie ustalono) poślubił Marię z Sobotkiewiczów.
W 1886 r. małżonkowie zamieszkali na stałe w Zakopanem w wynajętej od górala Wojtka Roja „Chacie”. Ich dom stał się jednym z najsłynniejszych zakopiańskich salonów, gdzie spotykała się ówczesna elita intelektualna i artystyczna, a stałymi gośćmi byli także miejscowi górale, m.in. Jan Krzeptowski Sabała. Dembowski włączył się aktywnie w nurt życia zakopiańskich społeczników. Był współtwórcą Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego. Współtworzył też Spółkę Zakopiańską w Zakopanem (1891), umożliwiającą zbyt miejscowych wyrobów, m.in. kożuchów, i został jej dyrektorem. Był jednym z głównych inicjatorów powstania zakopiańskiej Czytelni i jej filii w Chochołowie, a w 1897 r.