W 1914, jako obywatel cesarstwa austriackiego, został powołany do wojska. Walczył na froncie wschodnim, dostał się do niewoli rosyjskiej. W 1918 powrócił do Polski i zamieszkał we Lwowie, gdzie posiadał dwie kamienice. Prawdopodobnie na początku 1920 przeprowadził się ze Lwowa do Bydgoszczy, gdzie zamieszkał przy nieistniejącej już ulicy Wojewódzkiej 5.

Kariera polityczna Objął stanowisko radcy w bydgoskim magistracie. Po sprzedaży kamienic we Lwowie, nabył cegielnię (i wydzierżawił drugą) oraz willę na Bielawach. Jako radca aktywnie udzielał się w sprawach Bydgoszczy. Zyskał opinię dobrego organizatora i społecznika, co z czasem uczyniło z niego postać znaną i poważaną w mieście. W czerwcu 1921 był głównym organizatorem wizyty Józefa Piłsudskiego w mieście. Przez zaangażowanie w życie Bydgoszczy zaniedbał prywatny interes, co zmusiło go do sprzedaży cegielni i rezygnacji z dzierżawienia drugiej.

Po zamieszkach 16–20 czerwca 1921 i rezygnacji Jana Maciaszka, do Bydgoszczy przybył wojewoda poznański Witold Celichowski. Zaproponował na prezydenta miasta Łukowskiego oraz Jana Biziela, jednak obaj przez niepewną sytuację w mieście odmówili;