Auspicjum (łac. auspicium, od avis, ptak + specere, patrzeć) – starożytny rytuał rzymski o korzeniach praindoeuropejskich mający na celu wywnioskowanie woli bogów z lotu wielkich ptaków drapieżnych, przede wszystkim orła, sępa oraz kilku innych gatunków, których identyfikacja jest sporna. thumb|left|Ptaki poświęcone rzymskim bóstwom: Minerwie (sowa), Jowiszowi (orzeł), Junonie (paw) na złotym medalionie Antonina Piusa Terminem auspicium określano również mające ten sam cel obserwacje zachowania drobiu (kur) specjalnie do tego celu przechowywanego w klatkach. W celu uzyskania znaku, kury karmiono ziarnem i patrzono, co się stanie: im łapczywiej jadły, tym wynik był pomyślniejszy. Zakłopotanie współczesnych badaczy budzi kwestia – wobec skromnej bazy źródłowej, nierozwiązywalna – w jaki sposób obserwacje żyjących na swobodzie ptaków drapieżnych mogły wyewoluować w obserwacje hodowanych w klatkach kur. Podejrzewa się tu wpływ jakiejś innej tradycji.