Po wybuchu II wojny światowej okolice Płocka zostały wcielone bezpośrednio do Rzeszy jako część Regierungsbezirk Zichenau – obszaru podlegającego surowszemu reżimowi okupacyjnemu niż Generalne Gubernatorstwo. Markiewicz zaangażował się w działalność Tajnej Organizacji Nauczycielskiej, prowadzącej nauczanie dla polskich dzieci. Następnie objął funkcję Komendanta Placówki Armii Krajowej Podolszyce w gminie Bielino, wchodzącej w skład Inspektoratu Płocko-Sierpeckiego AKIrena Nowak, Jan Nowak, Z dziejów Armii Krajowej w Inspektoracie Płocko-Sierpeckim, Płock: Fraza, 1992.. Jego zastępcą był Karol Cholewiński ps. „Orlicz”. Placówka liczyła ponad 40 żołnierzy. 20 września 1943 Markiewicz zniszczył dokumenty placówki. Następnego dnia, 21 września 1943, został aresztowany przez Gestapo. Przetransportowany do więzienia w Płocku, a w grudniu 1943 osadzony w Forcie III w Pomiechówku. Przebywał w Celi „0”, gdzie wyrył swoje imię w tynku ściany. Zginął 5 lutego 1944, skazany przez Standgericht.
Upamiętnienie Hufiec ZHP w Płocku nosi imię Czesława Markiewicza ps. „Zawisza” od 1985. W Płońsku jego imieniem nazwano park miejski.