Ludwik Kamieniecki herbu Pilawa (ur. 1758 na Podolu, zm. 1816 w Warszawie) – generał dywizji armii Księstwa Warszawskiego, zaufany, bliski współpracownik i towarzysz walk ks. Józefa Poniatowskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. Mason. Żona: Marianna z Czerskich I voto Antoninowa Trębicka – matka generała Stanisława Trębickiego.
Życiorys Wychowywał się na dworze Franciszka Potockiego w Krystynopolu. W latach 1778–1785 służył w wojsku saskim, po czym kupił patent kapitana w 14 regimencie koronnym im. Potockich. Szybko awansował przez kupno kolejnych szarż.
Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej 1792. Odznaczył się w bitwie pod Boruszkowcami, Zieleńcami i Włodzimierzem. Odznaczony Virtuti Militari i mianowany na pułkownika. W insurekcji kościuszkowskiej 1794 zastępował księcia Józefa Poniatowskiego na stanowisku dowódcy dywizji w obronie Warszawy. Generał z 1794. Po upadku powstania poza wojskiem.
Powrócił do wojska w 1807, czasowo szef sztabu armii Księstwa Warszawskiego, potem dowódca Brygady Piechoty, następnie gubernator Warszawy. Generał dywizji z 1810 roku. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa PolskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 7, s.