Karol Poznański (ur. 10 maja 1893 w Warszawie, zm. 26 czerwca 1971 w Darenth koło Londynu) - prawnik, dyplomata, konsul i działacz emigracyjny. W latach 1927-1934 konsul generalny RP w Paryżu i w Londynie w latach 1934-1945. Po wojnie na emigracji został prezesem Komitetu Obywatelskiego Pomocy Uchodźcą Polskim oraz doradcą prawnym Głównej Komisji Skarbu Narodowego. Życiorys Jego ojciec Bernard był dyrektorem Banku Handlowego, a matka Gertruda pochodziła z niemieckiej rodziny Schillerów z Wrocławia. Uczył się w rosyjskim gimnazjum, a następnie przystąpił do matury w 1912 roku w szkole imienia Emiliana Konopczyńskiego. Studiował prawo w paryskiej Sorbonie.W 1915 roku przeniósł się do Szwajcarii i tam kontynuował studia na Uniwersytecie we Fryburgu. W 1917 roku uzyskał tytuł doktora ekonomii i nauk politycznych. W 1919 roku został zatrudniony jako pracownik kontraktowy na Wydziale Ekonomicznym przy Poselstwie Polskim w Bernie. Jego żoną została Wanda Dmowska (1898 - 2003) działaczka polonijna i stenotypistka. Pobrali się 30 czerwca 1927 roku w Warszawie. Zaledwie trzy dni po ślubie para wyjechała do Paryża, gdzie Karol objął placówkę konsularną.