Z dniem 20 września 1928 został przydzielony na trzymiesięczny XII normalny kurs w Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu. W listopadzie 1929 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko instruktora. We wrześniu 1933 wrócił do 60 pp. Do września 1937 pełnił kolejno funkcję dowódcy kompanii szkolnej ckm, dowódcy dywizyjnego kursu dla podoficerów nadterminowych i dowódcy batalionu. W międzyczasie (22 lutego 1934) prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 92. lokatą. 1 września 1937 został przeniesiony do 73 pułk piechoty w Katowicach na stanowisko dowódcy kompanii. W czerwcu 1939 został odkomenderowany na kurs unifikacyjny dla kapitanów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, wrócił do pułku i objął obowiązki I adiutanta. Na tym stanowisku wziął udział we wzystkich walkach pułku w kampanii wrześniowej. 25 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu VII A Murnau, w którym przebywał do 29 kwietnia 1945. Po uwolnieniu z niewoli pełnił funkcję dowódcy kompanii w batalionie wartowniczym w Mannheim.