Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Lwowa we wrześniu 1939 roku rodzina Lilien odmówiła przyjęcia sowieckiego obywatelstwa z wpisem o żydowskim pochodzeniu. Olga została administracyjnie skierowana do pracy w Łopatynie (około 90 km na północny-wschód od Lwowa), gdzie leczyła do wkroczenia wojsk niemieckich w czerwcu 1941 roku. Pod nową okupacją zaczęła się ukrywać. W międzyczasie zmarł jej ojciec, a jedna z sióstr trafiła do getta, w którym zmarła. Olga, po zmianie nazwiska na Mazur, uciekła do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie mieszkali Szymańscy, przyjaciele rodziny. Barbara Szymańska była nauczycielką w Szkole Rolniczej w Mokrzyszowie pod Tarnobrzegiem. Tam Olga znalazła pracę najpierw jako pomywaczka w kuchni internatu, a następnie jako pomoc kuchenna. Mieszkańcy Mokrzyszowa pomagali jej w ukrywaniu się przed nazistami.