Autorzy opisują także rozdęte zachyłki paranosowe, podobnie jak u bezogońców czy krótkonosków, przechodzące do tyłu na otwory zaoczodołowe, oraz wyrostek zaoczodołowy o grubej podstawie, kierujący się w kierunku tylno-bocznym. Zaznaczone jest zwężenie zaoczodołowe, a linie skroniowe łączą się w niski, ale widoczny grzebień strzałkowy. Dobrze rozwinięty jest także grzebień karkowy.
Od strony brzusznej podniebienie jest raczej szerokie i płaskie. Sięga ono w tył daleko za zębami i zbiega się tam z kolcem podniebiennym dotykającym grzebienia sfenoidalnego, jak u krótkonosków. Ectotympanicum jest niewielkie, ale szerokie do przodu, od wewnątrz grodzi je długie entotympanicum. Umiarkowanie gruba kość zębowa ma dobrze zaznaczony okrągły kąt. Również posiada nagle pochylający się wyrostek dziobiasty z szerokim końcem i wyrostek kłykciowy powyżej dolnej linii zębodołowej. Podejrzewano pewien dymorfizm płciowy w budowie czaszki, w szczególności kości przedszczękowej, zaznacza się w nich też zmienność międzyosobnicza, wobec której zmiany między płciami nie okazały się istotne statystycznie.