fragment ołtarza typu północnoniemieckiego, datowanego na XV wiek, przedstawiającego Maryję, Jezusa umacnianego przez anioła z kielichem męki oraz króla symbolizującego prawdopodobnie Boga Ojca, a być może św. Kanuta, chrzcielnica z szarego piaskowca gotlandzkiego z XIII wieku, przerobiona pod koniec XVII wieku, obraz w ołtarzu wniebowstąpienia Chrystusa z lat 60. XIX wieku, wykonany przez N. J. Jonssona, ołtarz zaprojektowany w latach 1791–1792 przez Pera Wilhelma Palmrotha, ambona z zadaszeniem zaprojektowana również przez Palmrotha, krucyfiks na ścianie północnej, dwa herby pogrzebowe kapitana Conrada Granatenborga (zm. 1681) i pułkownika Olofa Bengtssona Granatenborga (zm. 1679), – model statku Wenus z pełnym ożaglowaniem, zbudowany przez żeglarza Lundströma, przekazany kościołowi w 1880 roku.
W latach 30. XVIII wieku kościół otrzymał pierwsze organy. W 1748 roku Jonas Wistenius z Linköpingu zbudował nowe organy. Wystawiono je na publiczną aukcję 14 lipca 1881 roku. W tym samym roku Carl Elfström zbudował nowy instrument. Uroczyste jego oddanie do użytku odbyło się 4 grudnia 1881 roku.