Dopiero trzeci zabrał badaczy na kilka godzin przed wybuchem.
Latem 1978 i 1979 roku Johnston prowadził badania nad pokrywą piroklastyczną złożoną podczas erupcji Novarupty w 1912 roku w w pobliżu wulkanu Katmai. Ponieważ faza gazowa magmy odgrywa kluczową rolę w napędzaniu erupcji wulkanicznych, Johnston opanował techniki analizy inkluzji szkliwno-fluidalnych (zamkniętych w kryształach mikroskopijnych porcji stopu magmowego i gazu) w fenokryształach (większych kryształach tkwiących w drobnoziarnistej skale) utrwalonych w lawach – inkluzje te dostarczają informacji o gazach obecnych podczas dawnych erupcji. Wulkanolog wspominał, że zręczność, odwaga, cierpliwość i determinacja Johnstona przy fumarolach w kraterze były dla niego „widowiskiem o niezapomnianym pięknie”.