Ten sam język konforemnego przeskalowania jest ważny w bardziej ogólnych rozważaniach o granicach czasoprzestrzeni, promieniowaniu i warunkach asymptotycznych. Diagram Penrose’a pozostaje jednak szkicem struktury przyczynowej, a nie pełnym opisem metryki ani dynamiki pola grawitacyjnego.
Ograniczeniem diagramu jest to, że zachowuje on przede wszystkim informacje przyczynowe. Nie pokazuje wiernie odległości, czasów własnych, skali krzywizny ani sił pływowych. Różne czasoprzestrzenie mogą mieć podobne diagramy przyczynowe. Fizycznie istotne szczegóły mogą wtedy wymagać analizy pełnej metryki, równań ruchu lub stabilności rozwiązania.
Diagramy są też konwencjonalnymi rysunkami dwuwymiarowymi. Wybór pomijanej współrzędnej przestrzennej, normalizacja kątów i położenie podpisów zależą od autora. W bardziej złożonych czasoprzestrzeniach jeden diagram może przedstawiać tylko pewien przekrój albo wyidealizowaną część rozwiązania. Dlatego poprawna interpretacja wymaga znajomości założeń, z których diagram został skonstruowany.
Zobacz też stożek świetlny
Przypisy
Kategoria:Ogólna teoria względności Kategoria:Czasoprzestrzeń Kategoria:Fizyka matematyczna