Przykładem zastosowania poza klasyczną fizyką akceleratorową są podwodne detektory KM3NeT, w których rozproszone moduły detekcyjne wymagają wspólnej podstawy czasu do rekonstrukcji zdarzeń z krótkich sygnałów świetlnych. White Rabbit utrzymuje tam wspólny czas w całej sieci detektorów i służy do opatrywania zdarzeń znacznikami czasu.
Relacja do innych metod synchronizacji White Rabbit jest najbliżej spokrewniony z Precision Time Protocol, bo wykorzystuje PTP jako część mechanizmu wyznaczania przesunięcia czasu. Różni się jednak od typowego wdrożenia PTP tym, że wymaga ściśle kontrolowanej warstwy fizycznej, syntonizacji i sprzętowych znaczników czasu w każdym elemencie biorącym udział w dystrybucji czasu.
W porównaniu z NTP technologia ta jest przeznaczona do zastosowań wymagających znacznie większej dokładności, w lokalnych, ściśle kontrolowanych środowiskach. NTP dobrze skaluje się w Internecie i sieciach ogólnego przeznaczenia, ale nie projektowano go do subnanosekundowego sterowania elektroniką pomiarową.