Chronologicznie pierwszy był kościół parafialny w Stojanowie (1896), rok później powstały sygnowane plany dla Dobrotworu, kolejną realizacją jest również potwierdzony archiwalnie, późniejszy o rok kościół w Zabłotowie (budowany w latach 1898–1902), czwarty to potwierdzony archiwalnie kościół Kowalczuka w Sorocku (budowa w latach 1902–1907), kolejny to świątynia w Myślatyczach (budowa w latach 1905–1909), a grupę zamyka potwierdzony źródłowo kościół w Sieteszy (budowany w latach 1906–1908). Kościół w Stojanowie stanowi początek tej grupy, a zastosowany w nim bazowy projekt Kowalczuk modyfikował i rozwijał w kolejnych realizacjach. W Dobrotworze zmienił nieco detal architektoniczny zdobiący ściany i proporcje wieży w fasadzie, w Zabłotowie wykroje detalu wnętrza, w Sorocku rzut kościoła został powiększony o nawy boczne, a elewacje zaczęły być tynkowane. Projekt kościoła w Stojanowie stanowi odzwierciedlenie popularnej w środowisku lwowskich architektów przełomu XIX i XX wieku młody na neogotycki kostium stylowy dla kościołów, łączony z neonowożytnymi detalamiA. Dworzak, Kościół parafialny pw. Św. Wojciecha w Stojanowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 759–758;