Elewacje opięte uskokowymi przyporami, z dekoracyjnymi płycinami w górnej partii, całość z wyróżnionym w kształtkach ceglanych cokołem, otwory okienne w głębokich rozglifieniach. Bogato dekorowane fryzami arkadkowymi i plecionkami z kształtek ceglanych. Do fasady dostawiona masywna, trójkondygnacyjna wieża, w dwóch pierwszych kondygnacjach czworoboczna, w trzeciej ośmioboczna ujęta z czterech stron trójkątnymi, schodkowymi szczytami. Elewacje boczne obiega ciągły fryz geometryczny, na wysokości 2/3 połączony z obramieniami górnej partii okien dekorowanych prostokątnymi płycinami. Ściany ramion transeptu, zakrystii, skarbca dodatkowo dekorowane motywami geometrycznych rozetek. Zamknięcia ramion transeptu zwieńczone trójkątnymi, schodkowymi szczytami ze sterczynami, wypełnionymi ślepymi blendami i dwoma wąskimi okienkami. Na hełmie wieży w fasadzie metalowa tabliczka z odlanym napisem: „R. 1901”. Na skrzyżowaniu nawy z transeptem pierwotnie znajdowała się smukła ażurowa wieżyczka na sygnaturkę.