Tło programu obejmowało także równoległe rozmowy o innych konstelacjach. We wrześniu 2005 Indie i Unia Europejska podpisały porozumienie o współpracy przy systemie Galileo, lecz w 2006 roku pojawiły się napięcia dotyczące finansowania i bezpieczeństwa, w tym obawy przed dostępem Chin do wrażliwych danych; ówczesny GLONASS miał ograniczoną przydatność jako alternatywa. W tym samym okresie ISRO prowadziła spotkania z przemysłem w sprawie krajowych zastosowań nawigacji satelitarnej; program od początku obejmował nie tylko satelity, lecz także odbiorniki, segment naziemny i zaplecze produkcyjne.
Pierwszy satelita serii IRNSS-1, IRNSS-1A, został wyniesiony 1 lipca 2013 roku rakietą Polar Satellite Launch Vehicle. Kolejne satelity pierwszej generacji startowały w latach 2014–2016, a po awarii zegarów atomowych na IRNSS-1A próbowano wysłać satelitę zastępczego IRNSS-1H; misja z 31 sierpnia 2017 roku nie osiągnęła celu z powodu nierozdzielenia osłony ładunku. IRNSS-1I został wystrzelony w 2018 roku i uzupełnił działającą konstelację.