Władimir Karpowicz Kotlinski (ros. Владимир Карпович Котлинский, ur. we wsi Kiryłowa Myza w guberni pskowskiej, poległ 6 sierpnia 1915 w twierdzy Osowiec) – podporucznik Armii Imperium Rosyjskiego, bohater I wojny światowej. 6 sierpnia 1915 roku poprowadził „atak umarłych”, podczas którego został śmiertelnie ranny.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się we wsi Kiryłowa Myza, w wołoszczyźnie lisińskiej, w rejonie ostrowskim, w guberni pskowskiej. Pochodził z polsko-białoruskiej rodziny drobnoszlacheckiej – Kotlińskich herbu Rawicz, schłopiałej po powstaniu styczniowym. Jego ojciec był chłopem ze wsi Wierkały, obecnie należącej do sielsowietu Szack na Białorusi. Imię jego matki nie jest bezpośrednio podane w dostępnych źródłach. Sugeruje się, że była to Natalija Pietrowna Kotlinska, telegrafistka na stacji Psków-1. Uważa się również, że w rodzinie było co najmniej jeszcze jedno dziecko – młodszy brat Władimira, Jewgienij (1898–1968).

W 1905 roku Władimir Kotlinski wstąpił do Pskowskiej Szkoły Realnej. Jego świadectwo z trzeciej klasy zachowało się w zbiorach archiwalnych.