Jako biskup nadal angażował się w wydawanie gazet, uważając prasę za najskuteczniejszy środek walki z liberalizmem i ateizmem. W 1899 otworzył w Krku drukarnię, rozpoczynając publikację dwutygodnika Pučki prijatelj. Utworzył także gazety: w 1903 Hrvatsku stražu dla chorwackich intelektualistów oraz w 1905 Luč dla młodzieży.

Po podpisaniu 3 listopada 1918 rozejmu w Villa Giusti, kończącego działania wojenne I wojny światowej na froncie włoskim, diecezja Krk znalazła się pod okupacją włoską. Władze włoskie były niechętne wobec bpa Mahniča, ze względu na jego wieloletnią działalność prochorwacką. W kwietniu 1919 został wywieziony z diecezji i internowany we Frascati. Zwolniony w lutym 1920, wyjechał do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, gdzie najpierw leczył się w Varaždinie, a następnie zamieszkał w pałacu arcybiskupim w Zagrzebiu. Nie zdołał powrócić do swojej diecezji.

Biskupem Krku de iure był do śmierci 14 grudnia 1920. Pochowany został w Zagrzebiu. W 2002 jego szczątki przeniesiono do katedry w Krku.

W 2012 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Słoweńscy biskupi katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1920