Na potrzeby zdjęć w halach Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu zostały zbudowane cztery plany: w Los Angeles oraz wnętrza domów w Cannes i Weimarze. Sobańska wspominała: „Nie byliśmy w oryginalnych lokacjach, ale mamy bardzo bogatą dokumentację. Na jej podstawie stworzyliśmy wierną rekonstrukcję domu Mannów. Do tego dodaliśmy rekwizyty, które przywieźliśmy z Niemiec: zdjęcia, meble, przedmioty codziennego użytku. To nadało większej prawdy”. Przy projektowaniu kostiumów Staszko inspirowała się archiwalnymi materiałami z lat 40. XX w., zwracając uwagę na różnicę między Niemcami Zachodnimi (RFN) a Niemcami Wschodnimi (NRD).
Zdjęcia
Film był kręcony w czerni i bieli. Zdjęcia odbywały się w większości zgodnie z chronologią fabuły. Ze względu na fakt, że współczesne Niemcy nie przypominały tych z 1949 roku, producenci zadecydowali o nakręceniu filmu w większości w Polsce, a w Niemczech zdjęcia odbyły się tylko w Weimarze. Pawlikowski spędził 12 dni w podróży, poszukując potencjalnych miejsc do zdjęć. Ewa Puszczyńska skomentowała: „Nie było żadnej lokalizacji, w której po prostu wjechaliśmy i kręciliśmy. Budowaliśmy scenografię na ulicy, żeby pasowała do istniejących budynków”.