Przełomowym momentem w jego działalności sokolej był 1893. Podczas zjazdu w Poznaniu został wybrany naczelnikiem nowo utworzonego Związku Sokołów Polskich w Państwie Niemieckim. Funkcja ta uczyniła go głównym organizatorem sokolstwa polskiego na terenach pozostających pod panowaniem niemieckim. To przede wszystkim jemu przypisywano później potężny rozwój organizacji w Wielkopolsce, na Pomorzu, Śląsku i w skupiskach polskich na obszarze Niemiec. Jako naczelnik prowadził szkolenia instruktorów, organizował ćwiczenia i tworzył jednolity program wychowania fizycznego oraz narodowego.
W 1896 zorganizował pierwszy związkowy zlot sokolstwa w Poznaniu. Wydarzenie to stało się wielką manifestacją polskości w zaborze pruskim i jednym z najważniejszych publicznych pokazów siły organizacyjnej polskiego ruchu narodowego. Zlot odegrał ogromną rolę propagandową i wychowawczą, wzmacniając poczucie wspólnoty narodowej wśród Polaków żyjących pod panowaniem niemieckim. Znaczący wpływ na rozwój polskiego wychowania fizycznego miała również jego działalność pisarska. Wydana przez niego „Nauka Gimnastyki Sokolej” przez wiele lat stanowiła podstawowy podręcznik ćwiczeń używany przez sokolstwo polskie w Niemczech, pozostając w praktycznym użyciu aż do około 1910.