Podczas II wojny światowej padł ofiarą represji i wysiedlenia. Po zajęciu Poznania przez Niemców został wraz z rodziną deportowany i internowany. Był więziony w VII forcie w Poznaniu, w obozie przesiedleńczym na Głównej. Przeżył powstanie warszawskie. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i zamieszkał w Buku. W 1947 odznaczono go Złotym Krzyżem Zasługi oraz Orderem Odrodzenia Polski za zasługi dla polskiej kultury fizycznej i działalności narodowej w okresie zaborów. Zmarł w 1951 i został pochowany w Buku.
Życie prywatne Od 1894 jego żoną była Wanda z domu Głowacka (1873–1952). Mieli pięć córek i dwóch synów. Starszy, Mieczysław, zginął w trakcie kampanii wrześniowej.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludność cywilna w powstaniu warszawskim Kategoria:Ludzie związani z Bukiem (województwo wielkopolskie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego Kategoria:Polscy nauczyciele wychowania fizycznego Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku Kategoria:Radni Poznania (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Więźniowie obozu przesiedleńczego na ul. Głównej w Poznaniu Kategoria:Zmarli w 1951