Kariera literacka W połowie lat 80. dołączyła do czeskiego fandomu science fiction i rozpoczęła pisanie opowiadań, które ukazywały się w fanzinach klubowych oraz zajmowały czołowe miejsca w różnych konkursach literackich. Znaczący przełom przyniosło opowiadanie Spěte sladce, děti, które w 1987 zajęło drugie miejsce w konkursie o Nagrodę Karla Čapka. Rok później wygrała ten konkurs opowiadaniem U nás v Agónii, opublikowanym później w antologii Skandál v Divadle snů (1988) pod tytułem Zítřek v Agónii. Utwór ten był wizją życia mieszkańców osiedla w niedalekiej przyszłości, inspirowaną własnymi doświadczeniami autorki z kilkuletniego mieszkania na osiedlu Jižní Město w Pradze.
W 1988 napisała opowiadanie Hostina mutagenů, które ukazało się w antologii Lovci černých mloků (1988). Osiem opowiadań zebrano później w zbiorze Hostina mutagenů (1992). Większość jej prozy to obrazy przyszłości, pokazujące, jak mogłaby wyglądać, gdyby kontynuowane były pewne trendy we współczesnym społeczeństwie, dotyczące środowiska i relacji międzyludzkich. Za opowiadanie Siamský bratr, opublikowane w czasopiśmie „Věda a život” (1988, nr 7), wygrała roczny konkurs na najlepsze opowiadanie science fiction. Inne jej opowiadania to m.in.