Edward Józef Rybicki, ps. Okrzeja (ur. 25 czerwca 1892 w Warszawie, zm. 13 sierpnia 1940 w KL Mauthausen) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 25 czerwca 1892 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie rejenta Edwarda Rybickiego (zm. 1929) i Eweliny z domu Jewanoff (zm. 1926). Był młodszym bratem , ps. Bystry (1885–1943), inżyniera agronoma, Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, Kazimierz urodził się w Zakroczymiu, gdzie ojciec był rejentem.. Kształcił się w Warszawie, po ukończeniu szkoły średniej, studiował na Wydziale Rolnym Towarzystwa Kursów Naukowych, a następnie na Wyższych Kursach Przemysłowo-Rolniczych przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Wziął udział w strajku szkolnym i walce o polską szkołę, za którą był dwukrotnie więziony. W 1910 został członkiem Filarecji, a w sierpniu 1912 członkiem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego.