Głównym uzbrojeniem okrętu było pięć wewnętrznych wyrzutni torped kalibru 500 mm: cztery dziobowe i jedna na rufie, z łącznym zapasem 10 torped. Broń artyleryjską stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 10,5 cm Utof C/16 L/45, z zapasem amunicji wynoszącym od 108 do 192 naboi. Okręt wyposażony był w dwa peryskopy: wachtowy i bojowy. Wyposażenie ratownicze stanowiła umieszczona na pokładzie łódź ratunkowa.
Załoga okrętu składała się z trzech oficerów oraz 31 podoficerów i marynarzy.
Służba SM UB-89 został wcielony do służby w Kaiserliche Marine 25 lutego 1918 roku. Dowódcą okrętu został mianowany kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant) Walter Gude, dowodzący uprzednio U-71 i UB-64. Po okresie szkolenia U-Boot 5 maja 1918 roku wszedł w skład 2. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte.
25 lipca 1918 roku w odległości około 600 Mm na północny zachód od archipelagu Hebrydów UB-89 zatrzymał i zatopił z działa pokładowego zbudowany w 1909 roku duński trzymasztowy szkuner ze stalowym kadłubem i pomocniczym napędem motorowym „Asta” o pojemności 121 BRT, płynący z ładunkiem ryb z Reykjavíku do Barcelony (na pokładzie zginęło pięciu marynarzy).