SM UB-89 – niemiecki okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedna z 96 zbudowanych jednostek typu UB III.
Okręt miał wyporność 510 ton w położeniu nawodnym i 640 ton pod wodą, a jego główną bronią było 10 torped o kalibrze 500 mm wystrzeliwanych z pięciu wyrzutni. Napędzana silnikami wysokoprężnymi i elektrycznymi jednostka rozwijała prędkość 13 węzłów na powierzchni i 7,4 węzła w zanurzeniu, osiągając zasięg nawodny wynoszący 7120 Mm przy prędkości 6 węzłów oraz 55 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą.
UB-89 został zwodowany 22 grudnia 1917 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, a do służby w Kaiserliche Marine wcielono go 25 lutego 1918 roku. W czasie służby operacyjnej w 2. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte odbył trzy patrole bojowe, podczas których zatopił dwa statki o łącznej pojemności 373 BRT. 21 października 1918 roku okręt zatonął po kolizji z krążownikiem lekkim , lecz został następnie podniesiony. SM UB-89 został poddany Wielkiej Brytanii w marcu 1919 roku w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne, a następnie złomowany w Holandii w 1920 roku.