Ważnym przełomem było dla niej późniejsze odkrycie wykresu w popularnej książce astronomicznej opartego na badaniach Cecilii Payne-Gaposchkin, co pokazało jej, że kobieta może być zawodową badaczką w naukach fizycznych. Zainteresowanie zorzami polarnymi zaczęło się wcześniej — według biograficznej anegdoty brat zabrał ją kiedyś nocą na pobliskie pole golfowe, by pokazać jej widoczną nad nim zorzę.
Edukacja Feynman studiowała fizykę w , gdzie współtworzyła pierwszą żydowską kongregację studencką na tej uczelni. W 1948 uzyskała tam stopień bachelor of science. W tym samym roku poślubiła antropologa Richarda Hirshberga. Wraz z mężem podjęła krótko pracę w Naval Research Laboratory w Waszyngtonie, a następnie oboje kontynuowali studia na Syracuse University, gdzie zajęła się fizyką ciała stałego w grupie . W trakcie studiów doktoranckich w 1952 roku na rok przerwała pracę i wyjechała z mężem do Gwatemali, gdzie zajmowali się antropologią Kakczikelów — jednej z grup Majów. W 1957 była współautorką pracy antropologicznej napisanej z Hirshbergiem i . Doktorat z fizyki uzyskała w 1958 na podstawie rozprawy o absorpcji promieniowania podczerwonego w kryształach o strukturze diamentu.