we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod obecnie używaną, polską nazwą Gościeńcin oraz niemiecką Kostenthal.
Historia Cała okolica w tej części powiatu kozielskiego odznaczała się zdecydowaną przewagą polskiej ludności w przeciwieństwie do samego Gościęcina, gdzie mieszkała ludność niemiecka, która osiedlała się w Gościęcinie w okresie kolonizacji Śląska na prawie niemieckim w XIII w. Mieszkańcy Gościęcina prowadzili na ogół zamknięte życie w ramach swej osady, używając wyłącznie języka niemieckiego o archaicznych cechach.
Po raz pierwszy historyczna wiadomość o Gościęcinie występuje pod datą 22 listopada 1221 r., gdy komes Stojgniew, w obecności księcia Kazimierza opolskiego, podarował osadę opatowi Guntherowi z klasztoru cystersów w Lubiążu. Za panowania księcia Kazimierza osiedlili się w 1225 r. w Gościęcinie niemieccy koloniści. Lokacja gościęcińskiej wsi na prawie niemieckim pochodzi z 29 listopada 1225 r. W tym dniu książę Kazimierz nadał podczas swego pobytu w Jemielnicy niemieckim kolonistom w Gościęcinie zupełną wolność. Uwolnił ich od książęcych podatków i wojennych wypraw poza krajem, zobowiązani byli jedynie ponosić ciężary obrony kraju, mogli też mieć wolnego piekarza i rzeźnika. W 1235 r. opat Gunther odstąpił wieś Gościęcin biskupowi wrocławskiemu. Natomiast w 1241 r.