Pisarz był także autorem innych powieści utrzymanych w nurcie historyczno-przygodowym: „Żeleznyj wołk” (, 1997) o półlegendarnym księciu połockim Wsiesławie Czarodzieju, „Szpory na bosu nogu” (, 2006) o napoleońskiej wojnie z Rosją w 1812 roku, „Żarkoje leto 1762-go” (, 2009) o obaleniu cara Piotra III Romanowa oraz „Tień Sieriebrianoj gory” (, 2019) o jednym z najbardziej tajemniczych epizodów licznych wojen rosyjsko-czukockich. W sumie autor wydał 13 powieści.

Autor tworzył także opowiadania z motywem historii alternatywnej. Na łamach czasopisma „Fantakrim MEGA” opublikował w 1990 roku opowiadanie „Szpory na bosu nogu” o rozwidleniu czasu (w 2006 roku przerobione na powieść o tym samym tytule pozbawioną wątków fantastycznych), a w 1992 roku – opowiadanie „Lisawieta Iwanna wiezieła kłaniat’sja” () o Rosji przyszłości po udanym przewrocie dekabrystów, gdzie panowała brutalna dyktatura.